Nomenklatura ATU

Nomenklatura Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego: łączenie typu oświadczenia z siłą materiału dowodowego. System nomenklaturowy Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego wyraźnie łączy typ oświadczenia z siłą materiału dowodowego oraz orzeczeniem panelu, biorąc pod uwagę balans pomiędzy korzyściami a ryzykiem/obciążeniem (patrz tabela 1)3. Standardy są to orzeczenia dyrektywne, zgodnie z którymi działania powinny (jeśli korzyści przewyższają ryzyko/obciążenie) lub nie powinny (ryzyko/obciążenie przeważa korzyści) zostać podjęte na podstawie siły materiału dowodowego A lub B. Zalecenia są orzeczeniami dyrektywnymi, zgodnie z którymi działania powinny (jeśli korzyści przewyższają ryzyko/obciążenie) lub nie powinny (ryzyko/obciążenie przeważa korzyści) zostać podjęte na podstawie siły dowodowej C. Opcje są orzeczeniami niedyrektywnymi, które decyzję o podjęciu działania pozostawiają lekarzowi klinicyście lub pacjentowi, ponieważ balans pomiędzy korzyściami a ryzykiem/obciążeniem wydaje się być równy bądź niejasny. Opcje mogą być poparte poziomami dowodów A, B lub C. Niektóre problemy kliniczne były słabo poparte materiałem dowodowym lub nie było go wcale, przez co trudno było skonstruować orzeczenia na ich podstawie. Jeśli w materiale dowodowym występowały luki, panel zapewniał wskazówki w postaci Zasad Klinicznych lub Opinii Eksperta uzyskanych w sposób jednomyślny techniką Delphi, jeśli wśród członków panelu zdania się różniły. Zasady Kliniczne są orzeczeniem mówiącym o komponencie opieki klinicznej, powszechnie znanym wśród urologów i lekarzy klinicystów, o którym informacje mogą, aczkolwiek nie muszą, znajdować się w literaturze medycznej. Opinia Eksperta natomiast nawiązuje do orzeczenia uzyskanego poprzez jednomyślność panelu, na podstawie klinicznego szkolenia, doświadczenia, wiedzy oraz osądu jego członków, oraz który nie jest poparty materiałem dowodowym. Kompletny raport materiału dowodowego można uzyskać poprzez Amerykańskie Towarzystwo Urologiczne.