Informacje ogólne o tym, kto i dlaczego decyduje się na zabieg wazektomii
Powody wybierania wazektomii. Szereg badań wykazał powody dla których mężczyźni poddają się wazektomii.10,12-16 Zazwyczaj to partnerki podejmują decyzję o zabiegu za partnera. Informacje uzyskane od lekarzy lub przyjaciół często ułatwiają decyzję, który z partnerów ma poddać się zabiegowi. W przypadku niezadowolenia z ówczesnych metod antykoncepcji lub ich nie powodzenia, pary stają się bardziej chętne do chirurgicznego ubezpłodnienia jednego z partnerów. W USA pary, które mają większą ilość dzieci, są na wyższym poziomie edukacyjnym, rasy białej, są zazwyczaj bardziej skłonne do wyboru wazektomii.
W 1991 roku Miller wspólnie z innymi autorami przebadał 400 par odnośnie ich wyboru metody sterylizacji. Metoda wazektomii była wybierana ze względu na jej mniejsze skomplikowanie w porównaniu do podwiązywania jajowodów, zalecenia lekarzy, efektywną komunikację w parach, a poprzednia metoda wymagała użycia prezerwatyw. Wybór metody podwiązywania jajowodów wiązał się z użyciem wkładki domacicznej (IUD) lub uprawianiem stosunku przerywanego. Aby zaspokoić potrzeby swoich żon, coraz więcej mężczyzn decyduje się na wazektomię lub podwiązywanie jajowodów.12 Również w roku 1991, Thompson wraz z innymi autorami zbadał przypadki 84 szkockich par, które zdecydowały się na wazektomię jako metodę antykoncepcji. W 46% przypadków, małżonkowie byli skłonni zostać wysterylizowanymi, gdzie 23% z mężczyzn chciało poddać się wazektomii ze względu na swoje żony, które chciały uniknąć zabiegu, a 24% mężczyzn potraktowało zabieg jako ich wkład własny w związek. Pozostałe pary podały medyczne przeciwwskazania przed podwiązywaniem jajowodów. Wybór wazektomii był uwarunkowany głównie pozytywnymi opiniami wśród innych mężczyzn (40%), a także rekomendacjami od lekarzy rodzinnych (21%).
Sandlow i koledzy w 2001 roku zbadał korelację psychologiczną stosunku do wazektomii w profilu psychologicznym 74 mężczyzn, którzy zamierzali poddać się zabiegowi wazektomii w klinice urologicznej szpitala specjalistycznego w środkowo-zachodniej części Stanów. Połowa z mężczyzn rozważała wazektomię od roku lub mniej, a 85% z nich było bardzo pewnych swojej decyzji. 91% z panów wskazało żony lub partnerów jako osoby zaangażowane w podjęcie decyzji, a 90% wskazało żony lub partnerów jako osoby bardzo pewne tej decyzji (dane nie zostały zebrane od partnerów). Średni poziom niepokoju wynosił 3,5 na 10, gdzie 10 oznaczało poziom najwyższy. Najpopularniejszymi powodami niepokoju były przewidywany ból (27%) oraz strach przed nieznanym (23%). Nieodwracalność zabiegu budziła niepokój tylko w 5% badanych. 15% mężczyzn potwierdziło zrozumienie, że zabieg jest nieodwracalny, jednakże 30% z nich wierzyło, że przywrócenie stanu sprzed zabiegu jest możliwe.
W 2004 roku Barone i inni przedstawił badanie na temat 719 mężczyzn poddających się wazektomii, porównując ich z podobnymi przypadkami mężczyzn przebadanych w kraju. Najczęstszym powodem wyboru wazektomii, biorąc pod uwagę inne dostępne odwracalne metody antykoncepcji, wazektomia uważana była za najbezpieczniejszą metodę zapobiegającą ciąży (według 50% respondentów). 22% przyznało, że głównym powodem był fakt iż ich partnerzy nie przepadali za innymi środkami antykoncepcyjnymi, a 7% z nich była uprzedzona po ostatnio zaistniałej ciąży lub obawami przed nią. Według 62% przebadanych mężczyzn wybrało wazektomię zamiast podwiązywania jajowodów ze względu na większe bezpieczeństwo i łatwość zabiegu; 14% z nich dodatkowo przyznało, że teraz była ich kolej we wzięciu odpowiedzialności za antykoncepcję. Pracownicy opieki zdrowotnej (31%) byli najczęściej badanym źródłem informacji, które wspomogło proces decyzyjny wśród żon/partnerek (25%) i przyjaciół (23%).
Charakterystyka Pacjentów i Par które zdecydowały się na wazektomię. Przeprowadzono kilka badań wśród mężczyzn i ich partnerek, którzy wybrali wazektomię.14,15,17-19 W 1995 Froste wraz z innymi przestudiował dane z 1991 roku (Krajowe Badanie Mężczyzn) i skupił się na podzbiorze dotyczącym 1671 żonatych mężczyzn w wieku od 20 do 39 lat. 11,5% mężczyzn przebyło już wazektomię, a 12.6% kobiet podwiązywanie jajowodów. Istotnymi cechami charakterystycznymi, które powiązane były z wyborem wazektomii były m.in. starszy wiek męża, biały kolor skóry któregokolwiek z partnerów, zamieszkanie w zachodniej części USA, mniejsza liczba ciąży w aktualnym małżeństwie, dłuższy okres trwania małżeństwa, niepowodzenia we wcześniejszych próbach antykoncepcji ze strony mężczyzny oraz przynależności religijnej ze strony żony. Wyznanie religijne męża nie miało wpływu na decyzję w sprawie wazektomii.
Podczas dużego badania kliniczno kontrolnego z Nowej Zelandii przebadano związek między wazektomią a rakiem prostaty (Sneyd, 2001) oraz charakterystyki demograficznej 1261 mężczyzn i ich partnerek, którzy zdecydowali się na wazektomię. Do ważnych czynników prognostycznych popierającymi wybór wazektomii zaliczały się między innymi zaawansowane kwalifikacje zawodowe, mężczyźni będący niekatolikami i ojcowe jednego do pięciorga dzieci zestawieni z mężczyznami bezdzietnymi. Mężczyźni mający na koncie większą ilość związków małżeńskich oraz żony z wykształceniem wyższym częściej poddawali się zabiegowi wazektomii (p<0,05). Po skorygowaniu wieku, następujące czynniki nie przemawiały za wazektomią (p>0,05): status socjoekonomiczny, geograficzny region zamieszkania oraz wiek zawarcia pierwszego związku małżeńskiego.
W 2004 roku Barone wraz z innymi zdał relację z charakterystyki mężczyzn poddających się zabiegowi wazektomii względem grupy porównawczej. Oto różnice między tymi grupami: większość z nich była żonata lub kohabitująca (91% do 62%, biorąc pod uwagę ogólną populację w Stanach), większa proporcja białych mężczyzn nie posługujących się językiem hiszpańskim (87% do 75%) oraz większość z mężczyzn po wazektomii miała tytuł licencjata (48% do 25%). Wskaźnik odpowiedzi z tego badania był niski: tylko 21% dopuszczalnych praktyk zapewniły dane.
W 2009, Eisenberg i inni przebadał użycie wazektomii w 2002 według Krajowej Grupy Badawczej ds. wzrostu rodziny, badania mieszkańców USA reprezentatywnego na skalę kraju w wieku 15-44 lat. Przeanalizowali różnice między grupami pacjentów, którzy zarówno przeszli jak i nie poddali się zabiegowi wazektomii. Grupa mężczyzn w wieku 30-45 lat rasy białej, którzy byli w związku małżeńskim, są w starszym wieku, reprezentują wyższy wskaźnik poddania się zabiegowi wazektomii.
Anderson i inni w 2010 roku również przestudiowali dane męskich uczestników Krajowej Grupy Badawczej ds. wzrostu rodziny z 2002 roku. U 13,3% żonatych mężczyzn stwierdzono wykonanie zabiegu wazektomii, a 13,8% przyznało do odbycia podwiązywania jajowodów przez ich partnerki. Warto zwrócić uwagę, że informacje o podwiązywaniu jajowodów były stwierdzone przez 21,3% zamężnych kobiet w tym samym wieku w badaniu Krajowej Grupy Badawczej ds. wzrostu rodziny z 2002 roku. Prawdopodobieństwo poddania się zabiegowi wazektomii wzrosło z wiekiem i większą liczbą biologicznych dzieci, pochodzeniem nielatynoskim (biały kolor skóry), oraz chociaż jednorazowym wybraniem się do kliniki planowania rodziny. Większe prawdopodobieństwo wybrania podwiązywania jajowodów jako metody antykoncepcyjnej występowało u partnerek mężczyzn, którzy nie udali się na studia, będących w starszym wieku oraz dzietnych.
